Δύσκολες μέρες. Ζούμε σε μια πόλη που αργοπεθαίνει. Σκυφτά πρόσωπα κι απογοήτευση παντού. Η απαισιοδοξία  στα νέα παιδιά είναι εμφανής...

Εξομολόγηση

1/11/2013 0 Σχόλια


Δύσκολες μέρες.

Ζούμε σε μια πόλη που αργοπεθαίνει.
Σκυφτά πρόσωπα κι απογοήτευση παντού.
Η απαισιοδοξία  στα νέα παιδιά είναι εμφανής στα προσωπά τους.
Δουλειές στην πόλη δεν υπάρχουν.
Η ανεργία έφτασε στα κεραμίδια.
Τα καταστήματα κλείνουν το ένα μετά το άλλο.
Η οικοδομή ... πέθανε.
Τα χωράφια ρήμαξαν.
Οι μαγαζάτορες περιμένουν τους πελάτες τους πίσω απο τις τζαμαρίες.
Η ψυχαγωγία ανύπαρκτη.
Οι υπηρεσίες κλείνουν η μία μετά την άλλη.
Τουρισμός ανύπαρκτος.
Οι μισοί Αμφιλοχιώτες επαγγελματίες δεν έχουν ασφάλιση λόγω οφειλών στα ταμεία.
Δάνεια στο Θεό.
Φόβος απόλυσης και ανεργίας ...ορατός.
Ζεστασιά στο σπίτι με το δελτίο.
Το αυτοκίνητο παρκαρισμένο.
Φόροι...φόροι...φόροι.
Η νεολαία δεν ονειρεύεται.
Ελπίδα...καμία.
Κατάντια

Και για το λόγο του ότι σας μαύρισα τη ψυχή με τα παραπάνω,
κλείνοντας νομίζω ότι είναι ώρα να θυμηθούμε τα λόγια του ποιητή μας Γιώργου Σεφέρη που λέει :

Λίγο ἀκόμα

Λίγο ἀκόμα θὰ ἰδοῦμε
τὶς ἀμυγδαλιὲς ν᾿ ἀνθίζουν.
Λίγο ἀκόμα θὰ ἰδοῦμε
τὰ μάρμαρα νὰ λάμπουν,
νὰ λάμπουν στὸν ἥλιο
κι ἡ θάλασσα νὰ κυματίζει.
Λίγο ἀκόμα, νὰ σηκωθοῦμε
λίγο ψηλότερα.





Admin

Admin

0 σχόλια:

1)Κείμενα και σχόλια τα οποία είναι προσβλητικά, κακόβουλα, εκ του πονηρού ή πορνογραφικού περιεχομένου δεν θα δημοσιεύονται.
2)Το σχόλιο θα εμφανιστεί μετά την έγκριση του απο τον διαχειριστή