Αρθρο του Β.Νάκα Ημέρες  Οργής           Στην εποχή μας, όλα ορίζονται από τα κομψά μας ιδεολογήματα : ποιοι ήμασταν κάποτε,...

Αρθρο του Β. Νάκα: Ημέρες οργής.

1/14/2013 , 0 Σχόλια


Αρθρο του Β.Νάκα

Ημέρες  Οργής
          Στην εποχή μας, όλα ορίζονται από τα κομψά μας ιδεολογήματα: ποιοι ήμασταν κάποτε, και ποιοι θα εξακολουθούμε να είμαστε. Οι αγώνες μας στερούνται ελπίδας, σαν να φοβόμαστε πως αυτό το όνειρο θα πραγματοποιηθεί. Στον νέο αιώνα μας, αρχίσαμε ήδη να ματαιωνόμαστε, όμοιοι με χρέη που απανθρακώθηκαν.
         Στρέφουμε τα νώτα μας σε όλους εκείνους που προσπαθούν να βγουν από τη μιζέρια τους, εντούτοις υποψιαζόμαστε πως και η δικιά μας μοίρα θα τρανταχτεί σε λίγο από τους ίδιους χτύπους. οι κλειστές μας πόρτες δεν εξασφαλίζουν πια την ηρεμία μας. Η σιωπή δεν έχει πια κανένα νόημα, γιατί τα πάντα γύρω μας έχουν πάρει τη μυρωδιά και το χρώμα αυτής της σιωπής.
         Ο μόνος ήχος που μας έμεινε είναι της αλήθειας. Η συνειδητοποίηση πως επιτέλους ο φόβος πρέπει να λείψει. Δεν είμαστε προφήτες και προάγγελοι ουτοπιών, αλλά άνθρωποι που γεννήθηκαν πάνω στη γη και κάτω από τον ουρανό - κι αυτά θέλουν να αγκαλιάσουν.
         Κι, όμως, εξακολουθούμε να κλεινόμαστε σε φατρίες και κάστες, ομάδες και οπαδοποιήσεις. Και, τελικά, να γινόμαστε οι αποδιοπομπαίοι κλακαδόροι πολιτικών και ηγεσιών που έπαιξαν σε βάρος μας άλλο ένα παιχνίδι. Βλέπουμε την Ελλάδα που σφαδάζει υπό τους ζυγούς της, κι ωστόσο θέλουμε να συνεχίσουμε να χειροκροτούμε τους βασανιστές της.
          Στον καιρό μας, δεν υπήρξε τίποτα που να μην το χάσουμε.  Κι αν, πάλι, παραδεχτούμε όσα προδώσαμε, κι αν αρνηθούμε τον χρόνο, τα λάθη μας θα έχουν πάρει τη μορφή μας. Καλοζωισμένοι απόκληροι, θα ξεπουλήσουμε και την ευτέλεια μας, μόνο να διασκεδάσουμε λίγο περισσότερο στο πανηγύρι του κόσμου. Από την Ευρώπη ώς τα πέρατα του πολιτισμού, το χρήμα και οι καιροσκόποι θα κινούν τους σπάγκους του γελοίου σαρκίου μας.
         Η ελευθερία μας έσβησε όταν παραδώσαμε τις ευθύνες μας σε αλλότρια χέρια. Ο ουρανός και η θάλασσα υποστάλθηκαν από τη σημαία μας, αλλά οι ντόπιοι κομματικοί γκεμπελίσκοι εξακολουθούν να κορυβαντιούν και να θριαμβεύουν πάνω στα συντρίμμια τού έθνους μας.
         Είναι πραγματικό όλο αυτό, γιατί τα νεανικά μας όνειρα κυλίστηκαν στην απληστία. Βολευτήκαμε με το εύκολο, μα η ακροβασία μας δεν θα κρατούσε για πάντα. Το γέλιο και το κλάμα συνυπήρχαν εξαρχής, και οι ίδιοι αφεθήκαμε σαν εξιλεωτικές φιγούρες μιας χιλιοπαιγμένης τραγωδίας.
         Χτίσαμε το μέλλον μας σε αυταπάτες, προτιμώντας να γίνουμε λαγουμιτζήδες όμορφων συνθημάτων. Τα μπαλκόνια και οι πλατείες ξεθύμαιναν από λόγια, και τα χρώματα χώριζαν σε παρατάξεις και δήθεν ιδεολογίες. Η ιδέα τού πολίτη κομματιαζόταν, λες και η δημοκρατία έχει κομματική ιδιότητα. Σ' αυτό το νοσηρό κλίμα προσκολλήθηκαν και τα παράσιτα, που δεν έπαυσαν στιγμή να αφαιμάσσουν και να διαγουμίζουν την πατρίδα μας.
        Κι όσα δεν πρόλαβαν να υφαρπάξουν, θα τους τα προσφέρουμε γονατιστοί, γιατί τώρα έχουν τον τίτλο τού δανειστή - σωτήρα μας. Με την ηγεσία μας να στέκει σαν νέος Νέρωνας, έτοιμη να κατακαύσει και να ισοπεδώσει ότι την εμποδίζει να οικοδομήσει την καινούργια μωρία της.
         Απέναντι, λοιπόν, σ' αυτή τη συνειδητοποίηση, τι μας απέμεινε. Τα όπλα τού ανθρώπου είναι η δημιουργικότητα της θέλησης, το πείσμα να σταθεί αντίθετος στον άνεμο και το κοινό ρεύμα. Όταν του αποξηραίνουν τη λογική σπέρνει και μπολιάζει την επιβίωση, πάνω σε βωμούς που δεν λαξεύτηκαν για να λατρευτεί κάποιος ληστρικός Μολώχ, αλλά για να γίνει ξανά ορατή η αξία Άνθρωπος.
Βασίλης Νάκας
Δημοσιογράφος



Admin

Admin

0 σχόλια:

1)Κείμενα και σχόλια τα οποία είναι προσβλητικά, κακόβουλα, εκ του πονηρού ή πορνογραφικού περιεχομένου δεν θα δημοσιεύονται.
2)Το σχόλιο θα εμφανιστεί μετά την έγκριση του απο τον διαχειριστή