Συγγενές εξάρθρημα ισχίου (Σ.Ε.Ι.) στα παιδιά Τι είναι το Σ.Ε.Ι. Το Συγγενές εξάρθρημα ισχίου είναι μια πάθηση που αφορά τα νεογνά ...

Συγγενές εξάρθρημα ισχίου (Σ.Ε.Ι.) στα παιδιά

Συγγενές εξάρθρημα ισχίου (Σ.Ε.Ι.) στα παιδιά
Τι είναι το Σ.Ε.Ι.
Το Συγγενές εξάρθρημα ισχίου είναι μια πάθηση που αφορά τα νεογνά από την  πρώτη στιγμή της γέννησης τους.
Μπορεί να είναι από απλή χαλαρότητα (δυσπλασία ) του ισχίου,  έως σοβαρή παραμόρφωση της άρθρωσης , στην οποία η κεφαλή του μηριαίου δεν έχει σχεδόν καμία επαφή με την κοτύλη  και βρίσκεται σε εξάρθρημα.
Συχνότητα εμφάνισης Σ.Ε.Ι.
Η συχνότητα της αναπτυξιακής δυσπλασίας του ισχίου είναι πολύ μεγάλη σε ορισμένες περιοχές της γης, ενώ σε άλλες είναι σπάνιο ή δεν υπάρχει. Ακόμα και στην ίδια χώρα μπορεί να υπάρχουν διαφορές στην συχνότητα του, όπως π.χ. στην Ελλάδα είναι συχνό στην Κρήτη, στη Ήπειρο, στην Καλαμάτα και γενικά στην Δυτική Ελλάδα, ενώ είναι σπάνιο στην περιοχή της Κοζάνης και Πτολεμαΐδας. Είναι συχνό επίσης στη Βόρεια Ιταλία, ενώ είναι σπάνιο στην Νότια.  
Η συχνότητα του συγγενούς εξαρθρήματος ισχίου υπολογίζεται στην Ελλάδα  σε 1,5/1000 νεογνά, ενώ νεογνά που παρουσιάζουν αστάθεια στο ισχίο  υπολογίζονται  σε 1/100.
Είναι πιο συχνό στα κορίτσια παρά στα αγόρια σε συχνότητα 5-9 προς ένα, συχνότερα εμφανίζεται  στο αριστερό ισχίο (περίπου 60%), πιο σπάνια αφορά το δεξί ισχίο (20%) ή και τα δύο ισχία (20%).
Αίτια  Σ.Ε.Ι
Η αιτιολογία της πάθησης είναι πολυπαραγοντική, οι έρευνες που έγιναν τα τελευταία χρόνια συγκλίνουν στην ενοχοποίηση πολλών  παραγόντων, οι συχνότεροι παράγοντες είναι:
1)    Κληρονομικότητα
2)    Ισχιακή προβολή κατά τη γέννηση
3)    Ολιγοϋδράμνιο (Ελαττωμένη ποσότητα αμνιακού υγρού)
4)    Η ρηλαξίνη, μία ορμόνη που εκκρίνεται λίγο πριν τον τοκετό, και προκαλεί χαλάρωση των αρθρώσεων, για να υποβοηθήσει τον τοκετό. Εάν η ορμόνη αυτή περάσει μέσα από τον πλακούντα στο έμβρυο, τότε η τάση προς χαλάρωση των αρθρώσεων  αυξάνεται.
5)    Η δίδυμη κύηση.
6)    Παράγοντες μετά την γέννηση , όπως π.χ οι παραδοσιακές συνήθειες στον τρόπο περίδεσης (φάσκιωμα)  των νεογέννητων, παίζουν ρόλο στην αύξηση ή μείωση του ποσοστού  Σ.Ε.Ι.
Διάγνωση:
Η πρώιμη διάγνωση μιας παθολογικής κατάστασης  έχει πολύ μεγάλη σημασία, τόσο για το είδος της θεραπείας που θα επιλεγεί (συντηρητική  ή  χειρουργική) , όσο και για την έκβαση της θεραπείας.
Παραμελημένα περιστατικά συνήθως θα χρειαστούν χειρουργική θεραπεία, ενώ, αν η διάγνωση τεθεί έγκαιρα, η πάθηση μπορεί να αντιμετωπισθεί συντηρητικά με ειδικούς νάρθηκες.
Αν δεν αντιμετωπισθεί η πάθηση, μπορεί να οδηγήσει σε πρώιμη φθορά του χόνδρου της άρθρωσης (οστεοαρθρίτιδα) ή σε αναπηρία (μόνιμη χωλότητα).
Πρώιμη διάγνωση:
Γίνεται άμεσα μετά την γέννηση, στο μαιευτήριο από τους νεογνολόγους, μετά από κλινική εξέταση.
Ελέγχονται :
1) Η σταθερότητα της άρθρωσης (με ειδικά τεστ που ονομάζονται Ortolani & Barlow)
2) Οι  δερματικές πτυχές  των μηρών  εάν είναι συμμετρικές
3) Ο περιορισμός ή μη της απαγωγής (Άνοιγμα) των ισχίων
4) Φαινομενική βράχυνση του μηριαίου.
Η πρώιμη διάγνωση μιας παθολογικής κατάστασης έχει πολύ μεγάλη σημασία, τόσο για το είδος της θεραπείας που θα επιλεγεί (συντηρητική ή χειρουργική), όσο και για την έκβαση της θεραπείας.
Στην πρώιμη διάγνωση βοήθησε  η εξέλιξη του υπέρηχου τα τελευταία 30 χρόνια.
Η εξέταση των ισχίων με τον υπέρηχο έχει υψηλή αξιοπιστία (στα κατάλληλα και έμπειρα χέρια), δεν επιβαρύνει με ακτινοβολία το νεογνό και μπορεί να γίνει από τις πρώτες ώρες μετά τον τοκετό έως τον 4ο – 6ο μήνα.

Ανδρίκουλα Σοφία
Ορθοπεδικός


Admin

Admin

0 σχόλια:

1)Κείμενα και σχόλια τα οποία είναι προσβλητικά, κακόβουλα, εκ του πονηρού ή πορνογραφικού περιεχομένου δεν θα δημοσιεύονται.
2)Το σχόλιο θα εμφανιστεί μετά την έγκριση του απο τον διαχειριστή