Ζούμε σε μια από τις πιο προικισμένες περιοχές τής Ελλάδας, από πλευράς υδατόπτωσης. Κι όμως υφιστάμεθα συνθήκες «ερήμου», λόγω κακοδιαχεί...

Του νερού τα παραμύθια


Ζούμε σε μια από τις πιο προικισμένες περιοχές τής Ελλάδας, από πλευράς υδατόπτωσης. Κι όμως υφιστάμεθα συνθήκες «ερήμου», λόγω κακοδιαχείρισης των υδάτινων αυτών πόρων. Γύρω μας ποτάμια, λίμνες, ένα βασίλειο ρεόντων νερών, κι εντούτοις ο δήμος μας δεν μπορεί να καλύψει τις στοιχειώδεις ανάγκες του μικρού πληθυσμού του για ποιοτική ύδρευση. Πώς είναι δυνατόν να θεωρούμαστε σύγχρονης δόμησης κοινωνία, όταν εξακολουθούμε να καταφεύγουμε στην ανθυγιεινή λύση των μπιτονιών, ή όταν εξαναγκαζόμαστε να στραφούμε στην κοστοβόρα, για την ήδη καθημαγμένη τσέπη μας, διέξοδο της αγοράς εμφιαλωμένου νερού από σούπερ μάρκετ;

Το δικαίωμα σε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης αποτελεί μάλλον για τον δήμο μας πολυτέλεια. Γιατί, ποια άλλη άμεση υποχρέωση έχει μια δημοτική αρχή απέναντι στους πολίτες της, από την εξασφάλιση πόσιμου νερού; Διαφορετικά, σε τι παραλλάσσουμε από τις τριτοκοσμικού τύπου κοινωνίες, όπου η ανοργανωσιά και ο καιροσκοπισμός έχουν ισοπεδώσει και τον ελάχιστο ανθρωπισμό και αξιοπρέπεια.

Κανείς, ωστόσο, δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται, για να δώσει οριστική λύση στο χρονίζον αυτό πρόβλημα. Όπως και κανείς, ουδέποτε, μας ενημέρωσε για τις επιπτώσεις που έχει για τον ανθρώπινο οργανισμό, τις οικιακές συσκευές, ρούχα κλπ η διαρκής χρήση ενός τόσο επιβαρυμένου νερού: ίσως και εκ του πονηρού, επειδή, αν οι δημότες είχαν γνώση της πλήρους ακαταλληλότητάς του, θα μπορούσαν να προσφύγουν ακόμη και στη δικαιοσύνη, εναντίον όλων εκείνων που τους χρησιμοποιούν επί χρόνια σαν πειραματόζωα.

Πέρα, όμως, από αυτή την ήδη δραματική και επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία κατάσταση, το πράγμα ξεφεύγει στο επίπεδο του ιλαροτραγικού όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι, κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, με συχνές διακοπές ύδρευσης. Στην καρδιά, δηλαδή, του θέρους, όπου το νερό είναι τόσο πολύτιμο, βγάζουμε ακόμη μία φορά τα μάτια μας, δυσφημίζοντας τον τόπο μας. Το τουριστικό κεφάλαιο της περιοχής τεράστιο, θύμα ωστόσο της προχειρότητας και ανευθυνότητας των διοικούντων τα του δήμου μας. Ποιος, αλήθεια, θα μας ξαναεπιλέξει για διακοπές όταν θα έχει ταλαιπωρηθεί τόσο βάναυσα από ένα νερό διττής φύσης, άλλοτε άθλιας ποιότητας κι άλλοτε «φαντάσματος»;

Κι αν αυτή είναι μια όψη της δικής μας πραγματικότητας, που υποτίθεται ότι είμαστε η πρωτεύουσα του δήμου, ας φανταστούμε τι συμβαίνει με τις απομακρυσμένες κοινότητές μας. Εκεί η ύδρευση διαρκεί λίγες ώρες την ημέρα, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να τραβούν τα πάνδεινα. Νιώθουν, δηλαδή, στο πετσί τους την εγκατάλειψη από ένα υδροκεφαλικό σύστημα οργάνωσης, και μια δημοτική αρχή που δαπανά όλη τη φιλοπονία της σε μεγαλόστομες εξαγγελίες.

Πριν, εντούτοις, από αρκετά χρόνια, δόθηκαν χιλιάδες ευρώ σε τεχνικές μελέτες για τη μεταφορά νερού από τις ορεινές περιοχές του Βάλτου. Στη συνέχεια, ο νέος δήμαρχος προέκρινε τη λύση τού Αχελώου. Το χρήμα κυλούσε πακτωλός, αλλά το νερό άφαντο. Τελικά, στις εσχατιές του βίου της προηγούμενης κυβέρνησης, έγινε προσπάθεια να ενταχθεί το έργο στο Πρόγραμμα «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΑΛΤΑΤΖΗΣ» του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης.
Για ακόμη μία φορά, λοιπόν, η δημοτική αρχή απέδειξε την αδολεσχία και την ανικανότητά της να προωθήσει ενδελεχώς τις θέσεις του δήμου. Κινήσεις και στρατηγικές που θα έπρεπε να είχαν χαραχθεί εδώ και καιρό, και σε συνεργασία με βουλευτές και παράγοντες του νομού, αφέθηκαν στην τύχη και στην έμπνευση της στιγμής. Ως αποτέλεσμα αυτών, το έργο να εξακολουθεί να μετεωρίζεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Ελπίζουμε μόνο ότι η παρούσα κυβέρνηση θα δειχθεί πιο αξιόπιστη από τις ντόπιες μας αρχές και θα δώσει σάρκα και οστά στο έργο. Αλλιώς, «του νερού τα παραμύθια» θα γίνουν η αψευδής μαρτυρία της παντελούς απουσίας χρηστής δημοτικής διοίκησης, αλλά και των ευθυνών που έχουμε ως πολίτες όσον αφορά στη σωστή επιλογή δημοτικών αρχόντων. Πάλι, συνεπώς, θα πρέπει να περιμένουμε το θαύμα ή από άλλους να μας σπλαχνιστούν, επαιτώντας για το δίκαιο και γι’ αυτό που μας ανήκει. Κι ώσπου το καθαρό νερό να φθάσει στα σπίτια μας, μην ξεπλένουμε την οργή μας στην κολυμβήθρα τού Σιλωάμ, αλλά ας την κάνουμε δύναμη δημιουργική, με την ενεργή συμμετοχή μας στα κοινά και με την εκλογή στα δημοτικά πράγματα των πιο ικανών.

Νάκας Βασίλης, δημοσιογράφος.

Admin

Admin

0 σχόλια:

1)Κείμενα και σχόλια τα οποία είναι προσβλητικά, κακόβουλα, εκ του πονηρού ή πορνογραφικού περιεχομένου δεν θα δημοσιεύονται.
2)Το σχόλιο θα εμφανιστεί μετά την έγκριση του απο τον διαχειριστή