Λάβαμε την παρακάτω επιστολή απο ένα νέο παιδί απο την Αμφιλοχία που με περίσσια ευγένεια μας ζήτησε να δημοσιεύσουμε τις σκέψεις του αν θέ...

Επιστολή ενός νέου παιδιού απο την Αμφιλοχία μας ...ξεβρακώνει

1/14/2014 , 0 Σχόλια

Λάβαμε την παρακάτω επιστολή απο ένα νέο παιδί απο την Αμφιλοχία που με περίσσια ευγένεια μας ζήτησε να δημοσιεύσουμε τις σκέψεις του αν θέλουμε.
Του απαντάμε ότι όχι μόνο θα την προβάλουμε αυτούσια αλλά θα του ζητήσουμε και συγνώμη για πολλούς λόγους που αυτό τώρα σε αυτήν την ηλικία δεν μπορεί να αντιληφθεί.

Διαβάστε λοιπόν...
---------------

Συμπολίτες μου,


Θα θελα μέσα από αυτή την επιστολή μου να εκφράσω, την λύπη μου και την αγανάκτησή μου για την κατάσταση που επικρατεί σε κοινόχρηστους χώρους όπως είναι η πλατεία μας, τα μνημεία μας ,την αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δήμου μας (αίθουσα Τρομπούκη) , καθώς και άλλους χώρους που είτε λίγο είτε πολύ κάτοικοι –συμπολίτες μας ακόμα και περαστικοί χρησιμοποιούν για να κάνουν την βόλτα τους ή να καθίσουν και να απολαύσουν την ηρεμία και ομορφιά που προσφέρει η πόλη μας .
Θα ήθελα ως κάτοικος να ξεκινήσω με την πλατεία μας και τα μνημεία μας λέγοντας απλά ότι είναι ντροπή μας να επιτρέπουμε η πλατεία μας και τα μνημεία μας να βρίσκονται σ’ αυτήν την τραγική κατάσταση. Παγκάκια διαλυμένα , ένα σιντριβάνι που κάποτε κοσμούσε την πόλη μας με το νερό του και τα φώτα του πλέον να βρίσκεται στα χέρια του κάθε βάνδαλου, του κάθε άρρωστου, του κάθε ανεύθυνου . Είναι κρίμα τα μνημεία της πλατείας μας να μην είναι περιφραγμένα με τα κάγκελά τους, να ανεμίζουν οι ελληνικές σημαίες που κάποτε κρεμόντουσαν και ανέμιζαν και γέμιζες υπερηφάνεια και να μπορεί ο καθένας να βάζει χέρι και να βεβηλώνει τα μνημεία και μετά σαν υποκριτής να έρχεται και να τιμά αυτούς που έδωσαν την ίδια τους τη ζωή για να είμαστε σήμερα εμείς ελεύθεροι να κάνουμε του κεφαλιού μας. Είναι επίσης θλιβερό οι γονείς όπως επίσης και οι εκπαιδευτικοί μας να μην έχουν μάθει στα παιδιά τους για το τι εστί να προστατεύεις τους κοινούς χώρους , να αγαπάς την πόλη σου , την ιστορία του μνημείου που πας και καταθέτεις ένα λουλούδι , ένα στεφάνι, ένα ποίημα , έναν ύμνο . Επιπροσθέτως αναρωτιέμαι, είναι δυνατόν να αφήνω το παιδί μου να παίζει ή να κάνει ποδήλατο σε ένα χώρο ο οποίος έχει κάγκελα που ανα πάσα στιγμή μπορούν να φύγουν και να προκαλέσουν κάποιο ατύχημα ή και ακόμα να το ρίξουν μες την θάλασσα με κίνδυνο την ζωή του;
Εν συνεχεία θα θελα να μιλήσω και να εκφράσω πλέον και τον θυμό μου και όχι μόνο σαν πολίτης /κάτοικος αλλά και ως μέλος της πολιτισμικής δραστηριότητας αυτής της πόλης . Συγκεκριμένα αναφέροντας περιστατικά που βίωσα, είτε είδα ,είτε μου μετέφεραν άλλα μέλη του συγκεκριμένου χώρου. Ειδικότερα, αναφέρομαι στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δήμου μας ( αίθουσα Τρομπούκη /Καλλία(για τους περισσότερους από μας)). Θα ξεκινήσω αναφέροντας μερικές από τις δραστηριότητες που πραγματοποιούνται στον συγκεκριμένο χώρο. Ζωγραφική για μικρά παιδιά , μαθήματα υποκριτικής, χορός για μικρούς και μεγάλους , εκλογές διάφορων συλλόγων και πολιτικών ομάδων, συνελεύσεις συλλόγων και πολιτικών ομάδων και θεατρικές παραστάσεις.
Έτσι λοιπόν θα ήθελα να σας μεταφέρω ένα από τα πολλά περιστατικά που είδα και με συγκλόνισαν και με έβγαλαν εκτός εαυτού. Σήμερα στις 11/1 καθώς γυρνούσα σπίτι μου είδα φώς στην αίθουσα του Δήμου και σαν μέλος της ενδιαφέρθηκα να δω τι γίνονταν μέσα. Από την στιγμή που πάτησα μέσα ένας μεγάλος θυμός , μια στεναχώρια και μια απορία ξύπνησε μέσα μου. Θα σας περιγράψω ακριβώς το τι είδα και ποιοι το έκαναν διότι πιστεύω αξίζει την προσοχή και τον προβληματισμό όλων μας. Η τοπική επιτροπή την Νέας Δημοκρατίας Αμφιλοχίας σε συνάντησή της στις 6 το απόγευμα έκανε την αίθουσα που, εσείς και εγώ, πάμε τα παιδιά μας ή ακόμα και εμείς οι ίδιοι , χειρότερα και από χοιροστάσιο και δεν ξέρω ειλικρινά πως αλλιώς να το πω. Μπαίνοντας μέσα ένα σύννεφο καπνού που έκανε την ατμόσφαιρα αποπνικτική και βλαβερή για την υγεία του κάθε παρευρισκόμενου .
Αυτό ήταν η αρχή για να συνεχίσω να δω σε ποιο σημείο αυτοί οι «άνθρωποι» είχαν φτάσει. Προχωρώντας λοιπόν είδα στα τραπέζια πάνω χυμένους καφέδες και νερά , πάνω σε καρέκλες άδεια μπουκάλια με νερό καθώς επίσης και πλαστικά ποτήρια καφέ κυριολεκτικά πεταμένα όπου να ναι όταν ακριβώς απ ‘έξω υπάρχει δημοτικός κάδος και μέσα στην αίθουσα άλλος μικρότερος κάδος. Συνεχίζοντας και αφού έχω στεναχωρηθεί για την κατάντια που βλέπω έρχεται το ότι πιο άσχημο σε μια αίθουσα και η σπίθα που με έκανε να γράψω αυτή την επιστολή , πεταμένα τσιγάρα.
Βλέποντας λοιπόν και αυτό πραγματικά εξοργίστηκα , είναι δυνατόν κυρίες και κύριοι της ΝΔ και της κάθε ΝΔ και κάθε φορέα που ζητάς για τον οποιοδήποτε λόγο την αίθουσα , να την παρατάς σε αυτό το χάλι ; έτσι σου την παραδίδουν ; έτσι κάνεις στο σπίτι σου ; πετάς τον καφέ , το νερό και τα τσιγάρα στο πάτωμα ή το τραπέζι ; προφανώς και όχι. Επιτρέπεται άνθρωποι μεγάλοι , οικογενειάρχες στην πλειοψηφία σας , να δημιουργείται αυτό το χάλι όταν την επόμενη μέρα ξέρετε ότι θα πάτε το παιδί σας μέσα εκεί να παίξει με άλλα παιδιά και σαν παιδί ίσως πέσει και πέσει πάνω στα αποτσίγαρά σας; Έτσι μεγαλώσατε; Έτσι μεγαλώνετε και τα παιδιά σας;
Μαθαίνοντάς τα να σέβονται το σπίτι τους και ότι άλλο δημόσιο να το βρωμίζουν και να το καταστρέφουν ; Επίσης είναι λυπηρό το ότι αφού κάνετε την εκδήλωσή σας, γιατί δεν βάζετε κάποιον να μαζέψει την αίθουσα και να την παραδώσετε έτσι όπως σας την παρέδωσαν; Το πιο τραγικό όμως που με έκανε να καταλάβω για ποιο λόγο ,και όχι μόνο, είμαστε στην κατάσταση που είμαστε σαν πόλη ήταν όταν παρατήρησα ότι στην οροφή του αυτοκινήτου του ιδιοκτήτη της αίθουσας υπήρχε ένα πλαστικό με καφέ και σε απόσταση αναπνοής βρισκόταν ο κάδος απορριμμάτων.
Κλείνοντας λοιπόν θα θελα για ακόμη μια φορά να πώ ότι είμαι οργισμένος και λυπημένος διότι απ’ ότι κατάλαβα παρόλο τους δύσκολους καιρούς που διανύουμε που θα έπρεπε ότι έχουμε σαν περιουσία να το φυλάμε πλέον σαν τα μάτια μας και να το προβάλουμε και να το διαφημίζουμε σαν κάτι αξιοπρόσεκτο εμείς εξακολουθούμε να το παραμελούμε και να ανεχόμαστε σε τέτοιους χώρους που πηγαίνουμε εμείς και τα παιδιά μας να επικρατεί αυτή η ζωώδης ,γιατί μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί, κατάσταση. .Κάτι τελευταίο , αν είχαμε μάθει και κατανοούσαμε πλήρως τι σημαίνει ότι κάτι είναι δημόσιο το προσέχαμε και δεν το βρωμίζαμε πιθανόν κάτι άλλα «σκουπίδια» θα ταν εκεί που τους αξίζει και όχι εκεί που είναι τώρα. Τελικά η κοινωνία μας είναι η εικόνα μας ,ας την αλλάξουμε επιτέλους.

Συγγνώμη αν σας κούρασα






Admin

Admin

0 σχόλια:

1)Κείμενα και σχόλια τα οποία είναι προσβλητικά, κακόβουλα, εκ του πονηρού ή πορνογραφικού περιεχομένου δεν θα δημοσιεύονται.
2)Το σχόλιο θα εμφανιστεί μετά την έγκριση του απο τον διαχειριστή